Waarom u beter niet naar de perfectie streeft

Streven naar perfectie klinkt goed, maar dit kan ook een valkuil zijn. De perfectie blijkt economisch verre van ideaal te zijn.

“Streef voortdurend naar perfectie”  is een welbekend managementprincipe. Veel gebruikte termen zoals 'zero defects', 'zero inventories', 'first time right' zijn illustraties van dit streven naar perfectie.

Het bereiken van perfectie heeft duidelijke voordelen, maar vreemd genoeg ook nadelen. Laat ons eerst even kijken naar wat de perfectie opbrengt. Doordat de producten en de service in de perfecte wereld geen gebreken meer kennen, zal de klant - hopelijk - meer willen betalen. Daarnaast zullen ook sommige kosten dalen. Zo zal bijvoorbeeld de kost voor 'rework' wegvallen. De relatie tussen perfectie en de economische opbrengst is weergegeven door de blauwe lijn in de onderstaande figuur. Naarmate de toestand perfecter wordt, stijgt de economische opbrengst. Deze stijging vlakt echter geleidelijk af, doordat iedere bijkomende verbetering geleidelijk minder en minder oplevert. De evolutie van de digitale camera’s illustreert dit. Vroeger was er een groot kwaliteitsverschil tussen een 2 megapixel- en een 4 megapixel-camera, wat een aanzienlijk prijsverschil kon verrechtvaardigen. Tegenwoordig doet het verschil tussen een 20- en 22-megapixel-camera er nauwelijks nog iets toe. Economen noemen dit fenomeen 'de wet van het afnemend grensnut'.

Nadelen van perfectie

Naast de voordelen, zijn er echter ook nadelen. Het bereiken van perfectie is niet gemakkelijk en naarmate je de perfectie nadert, wordt het steeds moeilijker om nog verder te verbeteren. Het laaghangende fruit is dan al geplukt. De relatie tussen de perfectie en de economische kosten is weergegeven door de rode lijn in de bovenstaande figuur. Hier zien we een toenemende stijging van de kosten naarmate men de perfectie bereikt, doordat het steeds meer inspanning vergt om nog bijkomend te kunnen verbeteren. Dit fenomeen komt overeen met de economische wet van de afnemende meeropbrengsten.

De uiteindelijke winst is het verschil tussen de opbrengst en de kosten. Uit het diagram blijkt dat de winst maximaal wordt wanneer je niet in de perfecte toestand zit. Meer zelfs, in de perfecte toestand lijkt het erop dat je verlies gaat lijden, doordat de opbrengst niet opweegt tegen de hoge kosten. De perfectie is dus niet ideaal, of nog: goed is beter dan perfect. Het economische walhalla bereik je dus niet door te streven naar perfectie, maar door het zorgvuldig afwegen van de meeropbrengsten tegenover de meerkosten van een verbeteractie.

Simpel rendeert het best

Uit het diagram komt nog een tweede conclusie naar voor. Het hoogste rendement op je investeringen zal je bereiken door de eerste stappen te zetten. Dit zijn meestal eenvoudige stappen met een lage kost. Naarmate je meer geavanceerdere stappen gaat zetten, wordt de bijkomende meerwaarde steeds kleiner. Probeer dus niet te verbeteren door geavanceerde stappen te zetten, zolang er nog ruimte is om eenvoudige zaken te doen. Zo blijkt dat het vereenvoudigen van je productie vaak een krachtig middel is om vooruitgang te boeken. “Eenvoud is de ultieme verfijning”, zo wist Leonardo Da Vinci al.

In complexe high-mix low-volume-omgevingen is het vereenvoudigen van de productie voor velen minder voor de hand liggend. Een goede aanpak voor deze complexe omgevingen is quick response manufacturing (QRM). QRM is een opkomende productiestrategie die streeft naar het verkorten van de doorlooptijd door de complexiteit te vereenvoudigen.

Meer weten over QRM?

Meer weten over quick response manufacturing? Vanaf 6 november 2018 start de volgende opleidingsreeks over QRM in Gent en Leuven. Meer info vindt u in onze agenda.

(Bron foto bovenaan: https://www.dreamstime.com)

Tags: