Doorbraak in ontwikkeling van stijve en taaie polymeercomposieten

Composietmaterialen met zowel een hoge stijfheid als een hoge taaiheid zijn zeer gegeerd, vooral in de exponentieel groeiende markt van composieten voor de automobielsector. De combinatie van beide eigenschappen is voor deze materialen echter geen evidentie. Doctoraatstudent Yentl Swolfs doorbreekt het dilemma in zijn thesis 'Hybridisatie van zelfversterkte composieten: modellering en verificatie van een nieuw hybride concept'.

Het stijfheid/taaiheidsdilemma

Stijfheid en taaiheid zijn twee essentiële materiaalparameters. Stijfheid is de weerstand van een materiaal tegen kleine, elastische vervormingen. Taaiheid is een maat voor de hoeveelheid energie die een materiaal kan absorberen vooraleer het breekt. Spijtig genoeg gaat bij composietmaterialen een hoge stijfheid vaak gepaard met een lage taaiheid en vice versa. Dit wordt het stijfheid/taaiheidsdilemma genoemd.

De meeste polymeercomposieten bevatten glasvezels of koolstofvezels en positioneren zich daarom als materialen met een hoge stijfheid maar beperkte taaiheid. Een alternatief hiervoor kan gevonden worden in zelfversterkt polypropyleen (PP).

Lees meer op Techniline.

Tags: